Bardzo ciężko jest opisać samego siebie, bo tak naprawdę sami nigdy do końca nie wiemy kim jesteśmy. Gdzieś głęboko w środku mnie, każdego dnia toczy się bezlitosna walka między tym kim jestem a tym kim chciałbym być. W mojej głowie klaruje się dość czysty obraz samego siebie... siebie wyidealizowanego, który bardzo szybko burzy się w realiach dnia codziennego. Jaki więc jestem ? Nie wiem. Mam nadzieję, że niebawem obraz człowieka którym chciałbym być skrystalizuje się i będę dokładnie takim człowiekiem, jakim bym chciał.

Jeżeli chodzi o moja przygodę z fotografią, jestem kompletnym amatorem, moje zdjęcia podobają mi się zaledwie kilkanaście minut po ich zrobieniu. Dużo od siebie wymagam, chciałbym kiedyś być dobry, cieszyć się swoimi zdjęciami przynajmniej kilka tygodni, po czym robić następne, abym zawsze był zaspokojony. Zawsze zadowolony ze swojej pracy. Dużo jeszcze przede mną, dużo muszę się nauczyć, dużo zrozumieć, nabrać pokory oraz odnaleźć pokłady wyobraźni aby realizować coraz to nowsze pomysły.

Moja największa inspiracją są kobiety, fotografowanie tak cudownego zjawiska jest czym niezwykłym. Każda kobieta posiada swoja historię, jest inna. W każdej jest coś, co warto pokazać, czego nie widać od razu, co staram się zauważyć i pokazywać na swoich fotografiach. Gdyby nie kobiety pewnie dziś nie miałbym aparatu, zapewne robiłbym coś zupełnie innego, to właśnie one napędzają mnie do dalszej pracy.